Uda amaieran, Afrikara doan hegazti batek alde egiten digu, negua han igarotzeko. Hegazti hau miru beltza da (Milvus migrans). Pixka bat geroago, beste hegazti bat iristen hasi da gure ingurura, aurrekoaren lehengusua, Miru gorria (Milvus milvus), iparralderago dauden herrialdeetatik datorrena, hala nola Alemaniatik, edota Eskandinaviako herrialdeetatik. Horregatik, miruak ikus ditzakegu urte osoan, baina udaberri-udan miru beltza ikusiko dugu ziurrenik, eta udazken-neguan miru beltza ikusiko dugu. Bi espezie horiek hegazti planeatzaileak dira, isats urkilatu bereizgarria dute eta miru gorriaren kasuan nabarmenagoa da. Miru beltza baino laranjagoa eta argiagoa ere bada.

Miru beltza (ezk.) -Milano gorria (esk.)

Gure protagonista, miru gorria, batez ere negutarra den hegaztia da, nahiz eta gure herrialdean bertan bizi diren eta gure inguruan hazten dituzten bikote batzuk geratzen diren.

Miru gorria oso oportunista eta sarraskijalea da. Ezaugarri horrekin eta umetzeko eremuetatik iristen diren gosearekin, askotan gure errepideetan harrapatutako animalia hileengan botatzen dira. Batzuetan, hegaldi akrobatikoak egiten ikus daitezke, abiada bizian igarotzen diren autoen artean. Beste batzuetan, zoritxarrez, autoek harrapatzen dituzte. Horixe gertatu zitzaion duela gutxi askatu genituen bi aleetako bati. Zorionez, zauriak sendatu ahal izan ditugu. Besteak kolpe handi bat zuen hegal batean, eta oso trauma handia eragin zion. Fisioterapiaren bidez berreskuratu ahal izan dugu.

Orain libre doaz hegan, negua igarotzeko tokietara